Alleen thuis zijn is voor een hond een tegennatuurlijke situatie: een hond is een roedeldier wat inhoudt dat zijn veiligheid en voortbestaan afhangt van het deelnemen in een groep. Alleen zijn zal onrust veroorzaken en het is dus iets waarvan de hond moet leren dat hij evengoed veilig en ontspannen kan zijn, ook al gaat het tegen zijn instinct in. Daarom is het belangrijk dat het alleen thuis leren zijn volgens een aantal regels wordt aangeleerd:

  1. Leer de hond dat hij niet altijd aandacht krijgt als hij langsloopt. Stel, je zit te lezen en je pup/hond komt langs om even gedag te zeggen. het is voor ons normaal om daarop te reageren door hem even aandacht te geven, of, door te zeggen: nee, nu even niet; maar dat laatste is ook aandacht. Leer je hond meteen al dat er regelmatig niet op hem gereageerd wordt. Als hij steeds bevestigd wordt dat hij gezien wordt als hij daarom vraagt, kan er al stress ontstaan als hij die bevestiging niet kan krijgen omdat je er even niet bent. Als de hond gewend is dat hij altijd een reactie krijgt van je, en je gaat hem negeren, kan het zijn dat hij dat in eerste instantie niet goed oppakt en wat harder probeert jouw aandacht te krijgen. Doorzetten dus, blijven negeren; de hond moet leren dat hij zelfstandig kan overleven zonder steeds door jou bevestigd te worden.
  2. Zeker voor pups en voor honden die nog niet zindelijk zijn, of kunnen gaan slopen, kan een bench een erg goede manier zijn om het alleen zijn te leren. De bench moet wel absoluut een veilige, fijne, prettige plek zijn waar de hond geleerd heeft dat hij daar alleen maar gaat ontspannen en slapen. Goede benchtraining is erg belangrijk!
  3. Geef een vast commando als hij alleen moet zijn, bv: even hier blijven, of: tot straks. Kort, verder geen gedoe eromheen, niet afscheid nemen, geen drama’s.
  4. Voorwaarden om het zo goed mogelijk te laten slagen zijn: de hond is uitgeweest, goede wandeling, is moe en voldaan. Hij heeft daarna gegeten, zodat zijn buikje lekker vol zit, dit geeft ook rust. Geef eventueel een kong gevuld met worst, dit is veilig en houdt hem even bezig. en: heel belangrijk: als je hem alleen laat, moet de hond ontspannen zijn. Als de hond al gaat hyperen of in een opgewonden toestand is, zal hij wrs niet zelf, alleen, nog tot rust kunnen komen. Dus: stuur hem naar zijn bench, geef hem evt een kong, en wacht tot de hond ontspannen gaat eten of ontspannen ligt of gaat slapen. Andere voorwaarde is dat de hond begrepen heeft dat jij degene bent die bepaalt wat er gebeurt, op jouw initiatief en niet op het zijne, zie ook punt 1. Wees een goede leider, die duidelijk is en het gevoel van veiligheid geeft dat wat jij zegt en bepaalt, ook goed en fijn is.
  5. Opbouwen: begin met de hond te leren dat je even in een andere ruimte bent, maar nog wel in huis.Eeerst met de deur nog open, 20 seconden, loop dan weer terug, en negeer hem. Dat herhaal je heel veel keer, en als het steeds goed gaat, blijf je iets langer weg. Let erop dat hij niet gestrest wordt, dan is de tijd te lang geweest en ga je een stapje terug in tijdsduur. Als dit goed gaat, sluit je de deur steeds verder, tot de deur even dicht is. Ook dit bouw je op.Als alles goed gaat, ga je even naar buiten. Het beste is dat je dan ook via de deur gaat waar ook de andere ruimte aan aan sluit. Dus: als de hond in de woonkamer blijft, en je hebt hem foto-1-webgewend om daar te blijven terwijl jij naar de keuken gaat, ga dan vervolgens via de keukendeur naar buiten, de deur waarvan hij weet dat het geen probleem is als jij daardoor verdwijnt, want immers, hij heeft inmiddels geleerd dat jij ook altijd weer terugkeert door die deur.Ook dit bouw je op met heel korte tijdsduur, eerst even naar buiten en meteen weer terug, dan sluit je de deur even zodat de hond dat leert maar je bent meteen weer terug, dan stap je naar buiten, sluit de deur en komt weer terug, dan blijf je een minuutje buiten en weer terug enz.Bij terugkomen is het steeds belangrijk dat je de hond negeert, zeker in de opbouwfase. Als de hond helemaal geen problemen heeft met alleen zijn, kan je je hond prima begroeten, maar zelfs bij een hond die er geen problemen mee heeft kan je een probleem veroorzaken door zelf te uitbundig te begroeten. Het moet voor de hond een normale, niet emotionele gang van zaken zijn.Belangrijk is om veel te oefenen, prima om het 50 keer per dag te doen, even weglopen, terugkomen, langer, korter, deur open, dicht enz. Net zolang tot de hond bedenkt dat het blijkbaar bij de normale gang van zaken hoort dat je steeds weggaat en terugkomt en hij liever blijft slapen dan er nog langer op te letten.Als de hond piept, gilt of wat dan ook, is de stap te groot en moet je een paar stappen terug tot waar het nog goed ging, en dan weer opbouwen.Als er echt verlatingsangst speelt, spelen er hormonen mee. Het lichaam zal al stresshormonen gaan produceren op het moment dat hij al vermoedt dat je weggaat. Dit is een apart probleem en vergt meer ondersteuning maar de opbouw blijft hetzelfde, alleen duurt het veel langer en zal er meer fysieke ondersteuning in de vorm van middelen nodig zijn. Het kost veel tijd voordat het hormonale systeem anders gaat reageren op prikkels die die hormonen oproepen. Het zenuwstelsel raakt overprikkelt en er kunnen tekorten gaan ontstaan van voedingsstoffen. Een fysieke ondersteuning met bv voedingssupplementen en/of bloesemremedies kan dan noodzakelijk zijn; het is dan aan te raden om een natuurgeneeskundig therapeut te raadplegen.Vermoed u dat er een probleem is met het alleen thuis zijn, raadpleeg dan zsm een gedragsdeskundige. Als het alleen thuis kunnen zijn eenmaal goed aangeleerd is, heeft u er daar de rest van zijn leven profijt van!